Saya sukakan awak!
Awak tahu...
Ya!
Awak memang menjengkelkan.
Menyakitkan hati.
Saya langsung tak berminat.
Moe, kami turut bersimpati.
Macam mana?
Nampak macam tak baik
Aoi, awak nak kemana?
Awak halang laluan saya.
Moe memberanikan dirinya untuk membuat pengakuan pada awak.
Tapi awak cakap begitu pada dia. Saya tak boleh terima.
Orang macam awak tak layak hidup.
Awak ni siapa?
Kawan Moe. Nishimori Aoi.
Moe?
Perempuan yang buat pengakuan pada awak tadi tu!
Awak tahu, Moe sangat sukakan awak.
Apa?
Awak pun. Nak buat dengan saya jugak ke?
Tak mungkin!
Aduh sakitnya.
Kaki saya sakit, kaki saya...
Saya minta maaf.
Alamak, dah nak merah. Tunggu, tunggu!
Saya berjaya.
Sekarang, kita ke kiri.
Kugayama Shuusei?
Ya!
Dia disini!
- Dia disebelah kanan atau kiri? - Mestilah, kanan! Kanan!
Kacaknya!
Awak memang tertarik dengan orang macam dia?
Aoi, janganlah bergurau! Ya, dia memang kacak.
Bukan hanya kerana rupanya, dia jugak hebat dalam sukan.
Kacaknya...
Naik sini.
Eh?
Um...
Ow, ow...
- Awak boleh naik sendiri... - Tak boleh!
Baik..
Satu, dua...
Kalau sakit sangat, mungkin awak perlu ke hospital...
Tak nak!
- Kenapa? - Saya tak suka.
Hei, hati-hati la.
Maafkan saya.
Disana.
Eh? Apa?!
Hei.
Kenapa disini?
Ini tempat saya.
Apa? Saya tinggal disini.
Ha?
Betul ke?
Bilik yang mana?
Bilik yang baru.
Bilik sebelah?
Sejak bila?
Sejak minggu lepas.
Awak tipu, kan?
[Kugayama]
Kenapa saya mesti buat semua ni?
Ow...
Apa awak buat ni?
Sebab itu...
Awak nak tengok ke?
Bukan!
Macam mana dengan makanan?
Sekarang saya nak kemas dulu. Lepas ni baru saya masak.
Sakitnya...
Saya lapar la.
Menyusahkan betul!
[Nishimori]
Kenapa awak tinggal disini?
Dah setahun saya tinggal sendiri.
Kenapa awak tinggal sendiri?
Tahun lepas, ayah saya pindah kerana kerja. Mak dan adik saya ikut sekali.
Tapi saya nak tinggal disini.
Sekolah kita benarkan, tapi boleh ke awak bertahan sampai universiti?
Awak memang bodoh.
Saya tak bodoh la!
Sini jauh dari bandar.
Jadi?
Tiba-tiba tukar sekolah... Saya tak nak.
Saya tak nak berpisah dengan Moe.
Moe?
Perempuan yang buat pengakuan pada awak tadi tu!
Hei, Moe tu budak baik, tapi awak tak tahu sebab jarang jumpa dia.
Lagipun, betul! Masa kami di sekolah menengah,
Saya selalu dibuli dengan rakan kelas, tapi dia selalu ada disisi saya.
Wow, nampak sedap!
Awak ni terkejutkan saya.
Tolong, pakai baju awak! Baju!
Wah! Kenapa ni? Banjir!
Saya akan telefon mekanik. Jangan risau ye.
Maafkan saya!
Berapa lama diperlukan untuk dibaiki?
Nampak macam banyak perlu dibaiki. Mungkin, lebih dari seminggu.
Ehh? Lebih seminggu?
Jadi macam mana dengan awak, Shuusei?
Dah takde bilik kosong.
Rumah saya ada bilik kosong, tapi...
Takpe. Saya akan tinggal dengan kawan saya.
Oh, takpe ke?
Ya.
Kan?
Apa?
Apa maksud awak "tinggal dengan kawan..?"
Bilik awak!
Apa?!
Takkanlah!
Sarikata Oleh : Fateh_Subs FB : Malaysia Subbers Crew
L-DK ~ Living Together ~
[Sedang dibaik pulih. Pindah bilik sebelah. Hubungi tuan rumah untuk maklumat.]
Kenapa mesti begini? Takkanlah!
Hei, bilik saya taklah selesa sangat.
Aduh!
Awak nampak ke?
Saya nak mandi.
Seluar dalam polka dot merah.
Apa perlu saya buat? Kita bukan kekasih dan dia bukan orang yang saya suka...
Awak... Jangan buat macam ni. Pakai la baju!
Takpe, lagipun saya dalam rumah.
Tak boleh. Saya ni perempuan.
Awak yang fikir bukan-bukan.
Bukanlah! Ada undang-undang. Kalau kita ditangkap, nanti masalah besar.
- Tolong fikir sikit! - Sedaplah!
Memang sedap!
Yakah...
Nishimori.
Ah!
Kelas saya membosankan ke?
Tak.
Bukan. Maafkan saya.
Awak ok ke?
Eh?!
Apa... Dia tak cedera ke?
Bengang betul! Saya kena tipu! Tak guna betul!
Nishimori.
Apa yang kena tipu?
Maafkan saya.
Kenapa ni?
Ini bukan awak.
Kenapa awak tukar tempat tidur?
Sini lebih baik. Sejuk.
Biar je lah... Ini saya punya! Bagi balik!
Dia ni sama macam saya jugak.
Alamak!
Dah takde masa! Nanti awak lambat!
Saya tak datang untuk satu jam je.
- Alamak! - Banyaknya sampah.
Macam-macam perkara dah terjadi.
Tinggal seorang pun ada masalah, ke?
Awak tahu, Moe...
Lelaki tu, Kugayama...
Saya bertambah suka pada dia!
Ha? Kenapa?
Walaupun dia dah cakap begitu pada awak?
Dia tu macam seorang putera. Rasa macam Yamashiro je.
Macam tu ke?
Masalah besar!
Awak tahu, Nanami dari kelas B akan dibuang sekolah.
Apa?!
- Dibuang sekolah? - Kenapa? - Kenapa?
Cerita dia tinggal bersama kekasih dia dah tebongkar.
Bodoh, kan? Bukannya apa pun.
Buat begitu pun? Sekolah akan ambil tindakkan?
Sejak perkara ni datangkan banyak masalah kepada sekolah..
Sekolah kita sangat tegas, jadi...
Yakah... Meina! Kita pun mesti berhati-hati, ok?
Ok, Hama!
Awak berdua tinggal sekali.
Jangan bersawit depan kami la! Celaka!
Hei! Tu Shuusei.
Saya nak tegur dia!
Tapi, tak rasa malu ke? Dia kan dah tolak perasaan awak...
Perlu ke saya pergi?
Shuusei datang!
Hei.
Ya!
Yang disana tu...
Eh?
Saya ke?
Ni... Kunci.
Tunggu! Tunggu!
Saya terlupa.
Hei! Awak!
Kalau pihak sekolah tahu, kita akan dibuang sekolah.
Kenapa pulak, kita tak buat apa pun?
Tak kisahlah, dengar cakap saya, atau kita akan dibuang sekolah!
Awak tak nak benda ni ke?
Bagi saya balik!
Saya kata bagi balik!
Mana ucapan terima kasihnya?
Tak, jangan la!
Kalau kita tertangkap, ianya masalah besar, kan?
Terima kasih.
Saya tak dengar..
Terima kasih!
Bagus.
Kaki awak! Sejak bila sembuh?
Entahlah..
Tak guna betul awak ni!
Shuusei!
Akhirnya.
Perempuan?
Mood awak tak baik, kan? Saya ada pelan dating berkumpulan.
Takdelah...
Tak, tak, tak. Ada apa-apa dah jadi, kan?
Semalam, Yune tunggu awak, Nakahara.
Ha? Mana?
- Aoi! Apa semua ni? - Awak dan Shuusei tinggal...
Kunci! Kunci! Saya tercicir kunci tadi. Kunci...
Shuusei tu baik, kan?
Ya. Dia memang baik.
Bagus dia, kan?
Dia memang hebat!
[Jangan berbogel!]
[Untuk sebulan. Jangan makan!]
[Ketuk pintu sebelum masuk.]
Saya tak nak tipu Moe...
Siap pun!
Ini tempat saya!
Tahulah awak nanti!
Kenapa?
Apa perlu saya buat?
Saya dah balik!
Kuncinya pun cantik.
Masuk ye.
Cantik la!
Memang selesa untuk seorang.
Wah, ini...
Baju dalam perempuan!
Oh, itu budak sebelah punya.
Tiba-tiba dia datang nak basuh.
Dia dari mana?
Saya panggil dia "Seluar dalam merah tomato?"
Apa? Perempuan yang macam mana?
Biasa je.
Dari sekolah kita?
Ya.
Siapa? Siapa? Siapa?
Ahh, apa nama dia eh?
Awak ada dengar bunyi pelik?
Takde pun.
Untung la, kan? Ada jiran perempuan.
Takde apa la.
Takde apa awak kata?
Contoh, salji turun.. "Boleh saya pinjam payung awak?"
Atau bila dia tak boleh masuk bilik dia... "Boleh saya tumpang?"
"Saya dah siapkan makan malam. Nak makan bersama?" Takde apa macam tu?!
Jangan la!
Saya terdengar suara perempuan tadi.
Mungkin, sedang mandi dari bilik sebelah.
Yakah?
Jadi, saya boleh dengar suara dari bilik mandi?
Entahlah..
Maafkan saya!
Apa?
Kenapa dengan awak ni!
Aduh.
Kenapa?
Siapa ni?
Perempuan dari bilik sebelah, nak ambil baju dia balik.
Oh..
Saya tinggal sebelah. Nishimori Aoi, Tahun 3, Kelas B.
Saya dari Kelas C, Sato Ryosuke.
Saya dah kenal Shuusuke sejak sekolah menengah. Kami memang rapat.
Saya dan dia nak ke karaoke.
Oh, ya! Nishimori, nak ikut.
Oh, tak... saya..
Awak tak boleh, kan? Selamat tinggal.
Jumpa lagi.
Ya.
Saya minta diri.
Apa terlupa sesuatu.
Terima kasih!
Tak guna betul. Itu rumah saya!
Promosi!
Selamat datang!
Hai!
Nampak sedap!
Minyak zaitun!
Awak nak cuba produk baru kami hari ni?
Sanjou!
Selamat datang, Aoi.
Minyak zaitun ni baru sampai hari ni.
Nak cuba?
Nak!
Sedapnya!
Wow!
Nampaknya jualan akan meningkat.
Senyuman awak boleh selesaikan masalah.
- Yakah? - Ya.
Semestinya.
Awak tahu macam mana buat bebola?
Awak kesejukkan.
Tak, cuma..
Mana payung awak?
Saya ok.
Sekejap ye.
Maafkan saya.
Apa semua ni?
Nampak macam mereka ni ada apa-apa hubungan.
Apa? Yakah?
Saya dah balik.
Hei...
Lain kali, jangan bawa kawan awak kesini lagi, ok?
Kenapa?
Awak dah tahu, kan?
Kalau kita tertangkap, kita akan dibuang sekolah.
Mana awak dapat.
Sanjou pinjamkan saya...
Awak selsema.
Yakah.
Apapun..
Awak tak pernah keluar dengan lelaki, kan?
Apa awak cakap ni?
Sekali pun tak pernah, kan?
Takde kena mengena dengan awak!
Kenapa buat muka macam tu?!
Tak perlu kesiankan saya!
Awak tahu, walaupun takde teman lelaki. Saya masih boleh keluar dengan kawan.
Semoga berjaya!
Tunggu!
Pergi dari sini!
Sanjou!
Nah.
- Resipi untuk tadi. - Terima kasih banyak!
Awak tahu, awak memang comel, Sanjou.
Awak cuma perlu pakai reben yang comel.
Tak mungkin! Tak mungkin!
Ada orang didalam ke?
Tak! Jiran! Suara mereka mudah dengar disini.
Jiran awak budak lelaki sekolah tinggi, kan?
Ya betul tu.
Hati-hati ye, Aoi.
Awak tu perempuan.
Yelah.
Payung, saya akan pulangkan lepas kering nanti.
Takpe, tak payah.
Tak, tolong. Nanti saya pulangkan.
- Betul ni? - Ya.
Kalau begitu, selamat malam ye.
Selamat malam.
"Awak memang comel!"
"Terima kasih banyak!"
Jangan nak ajuk saya macam tu!
Lelaki tu tinggal disini ke?
Dia tinggal dibawah. Sanjou bekerja dekat kedai berdekatan.
Saya nak pergi kerja separuh masa.
Kerja separuh masa?
Jumpa lagi.
Apa awak buat ni?
- Selamat pagi! - Selamat pagi, Aoi.
Macam mana? Tinggal dengan budak sekolah tinggi yang kacak.
Menyusahkan betul.
Susah jadi muda ni, kan?
Apa?
Korang berdua elok-elok ye!
Makcik!
Shuusei... orang nampak macam budak jahat.
Tapi dia kerja keras untuk bayar rumah sewa sendiri.
Biasalah budak yang bebas dan nak tinggal dirumah sendiri.
Mak!
Mak, saya disini.
Oh!
Ok!
Selamat pagi, Kuota.
Selamat pagi, Aoi. Kakak nak ikut kami barbeku bersama?
Barbeku?
Ahad depan, sempena menyambut kedatangan Shuusei.
Abang Shuusei datang, kan?
Ya!
Eh?!
Moe! Awak dah salah faham! Tunggu! Bukan macam tu, Moe! Bukan... Moe...
Dah nak sampai..
Disini ok?
Ini, letakkan disana. Sana!
Banyak kerja nak buat, ha?
Awak nak buat apa hari ni?
Hari ni, saya nak buat "Paeire Spiere" bersama minyak zaitun.
Awak memang hebat, Sanjou.
Awak nak jadi menantu saya?
Menantu?
Ya.
- Saya? - Saya tak boleh ke?
Eh?
Siapa? Mana?
Sini! Sini! Sini!
Apalah... awak rupanya.
- Cepat buat kerja awak. - Ha?
Hei! Jangan buang masa. Cepat buat kerja awak!
Cepat!
Saya terkejut dapat tahu awak dan Shuusei berjiran.
Betul, kebetulan, kan?
Sejak saya patah hati dan tiba-tiba dapat tahu dia jiran awak sekarang, tak sangka, kan?
- Ya! - Yelah! kan!
Gembira dapat tengok Shuusei senyum, kan?
Nah!
Pangsapuri awak memang ada ramai lelaki kacak, kan?
Ha?
Shuusei... dan Sanjou!
- Sanjou?! - Ya.
Dia baik, hebat, matang, dan pandai masak. Dia memang sempurna!
Tapi saya masih pilih putera tu.
Moe.
Awak tahu...
Apa?
- Moe! Pergilah sertai mereka. - Apa?
- Kouta, boleh Moe main bersama? - Boleh.
- Hei, pergilah! - Baik!
- Saya pun! Boleh saya baling bola tu? - Ya.
- Nah! - Ok!
Awak berjaya!
Oh, oh! Awak main tipu, Kouta.
Shuusei!
Saya rindukan awak!
Abang!
Lelaki tak boleh berpelukan bersama!
Ni abang saya.
Hai!
- Selamat datang! - Wah, Kazumi!
Nah, ada ikan segar.
- Tengok! - Eh!
Usai!
Lama tak jumpa!
Oh! Ryousuke, awak nampak hebat! Ya!
Shuu!
Shuu?
Shuu, lama tak jumpa!
Kenapa tiba-tiba..
Saya rasa awak rindukan saya, jadi...
Siapa dia tu?
Dia kawan sejak kecil lagi, Satsuki.
Kawan masa kecil?
Berkawan sejak kecil lagi. Dah macam keluarga, mungkin?
Oh..
Ya, kami berkawan sejak kecil lagi.
Cuma bekas teman wanita...
- Baiklah! Jom masak! - Ya!
- Ok, jom! - Ok.
Nampaknya dekat pangsapuri Shuu tinggal pun ada perempuan juga.
- Saya jiran dia, Nishimori Aoi. - Saya kawan dia, Shibuya Moe.
Hai.
Shuu, jom!
Hei.
Terima kasih.
Jom!
- Teruk betul perangai dia. - Dah ditahap kritikal.
Wow!
- Nampak sedap! - Silakan rasa.
- Sedap! - Mari makan!
- Saya nak cuba dulu! - Nah. Tunggu! Tunggu! Moe! Moe!
Sedapnya!
Sedap?
Moe!
Lagi! Lagi!
Nah.
Terima kasih.
Awak dah mula sukakan dia, kan?
Apa?
Shuusei.
Ah...
Mungkin..
Mungkin, awak kata...
Awak langsung tak berminat?
Tak!
Dia tak tertulis dalam hidup saya.
Senangnya awak fikir.
Saya pun tak minat dengan awak.
Jangan salah faham!
- Saya nak ketam tu. - Ambillah sendiri!
- Tangan saya sakit. - Awak tipu, kan?
Korang nampak sangat sesuai.
- Tak mungkin. - Tak mungkin.
Sangat manis. Tak nampak macam jiran. Cemburu saya.
Nak bertaruh ke?
Apa?
Apa awak cakap ni?
Sedap betullah.
Saya minta maaf.
Dia lebih jenis yang macam saya jugak. Pelik betul.
Takpe.
Baiklah! Jom!
Satu, dua... Batu, kertas, gunting!
Kami menang! Yay!
Kenapa saya selalu kalah!
- Saya nak ambil strawberry. - Saya pun!
Jadi, saya nak strawberry jugak!
Awak jangan la tiru kami!
Saya tak tiru. Takpe la. Air minum je pun, kan?
Nah.
Shuu.
Awak masih ingat janji kita, kan?
Takkan saya nak lupa pulak.
Baguslah.
Kalau awak pakai begini, nanti awak kesejukkan.
Jom pergi tempat yang lebih tertutup.
Saya ok je.
Cuaca pun baik. Saya takkan kesejukkan.
Saya nak ke tandas.
Hei...
Tolong jangan mainkan perasaan Aoi.
Ha?
Tahun ni...
Saya datang kesini demi Aoi.
Kalau sesuatu terjadi kepada dia, Saya takkan maafkan awak.
Bro.
Ha?
Awak memang hebat.
Cuaca dingin, kan? Tapi saya taklah sejuk.
Dari dulu lagi, hubungan kami rapat macam adik beradik.
Yakah..
Aoi... kan?
Ya.
Shuu tak pernah berdating sebelum ni..
Walaupun awak sukakan dia, cuma buang masa.
Tak! Saya pada dia? Saya takde apa-apa perasaan pun pada dia.
Kenapa? Petir je pun.
Yelah, kan.
Tak perlu la takut.
Saya tak takut. Saya ok je.
- Selamat pagi. - Selamat pagi.
- Kuat betul petir malam tadi, kan? - Takut betul saya.
Tapi awak dah ada Shuusei, senanglah, kan?
Apa? Bukan, tu...
Oh ya, Aoi, Awak nak pergi taman tema tak?
Kawan saya ada dua tiket lebih. Kalau tak guna nanti rugi.
Jadi, saya akan pergi dengan Moe.
- Saya akan pergi. - Eh!
Terima kasih.
Jadi, jumpa awak disana pukul 4 petang nanti.
Tunggu.. Kenapa? Tunggu. Saya kata tunggu! Bagi balik!
Tiga, dua, satu, kosong... Ya!
Lambatnya dia...
- Roller coaster tu sangat seronok. - Seronok jugak taman tema ni, kan?
Kita nak kemana lepas ni?
Eh, ni bukan date.
Tunggu!
Oh ya.
- Jom buat latihan. - Ha?
Dating...
Awak tak pernah, kan?
Apa...
Siapa tahu? Saya mungkin akan jatuh cinta pada awak.
Apa?
- Sesuai dengan awak. Sangat sesuai. - Diamlah.
Saya langsung tak masuk pun. Awak ni teruk betul.
- Giliran saya! Lagi sekali boleh. - Tak, giliran saya.
Saya berjaya! Yay!
Hebat! Hebat!
Masuk! Masuk! Yay!
- Hei, jom naik Jet Coaster! - Tak nak.
Jom pergi sana.
Ehhh?
Awak takut ke?
Bila naik nanti, orang sentiasa menjerit. Saya tak suka.
- Awak takut sebenarnya, kan? - Mana ada.
- Awak takut, kan? - Tak la.
- Kan? - Diamlah.
Awak memang takut.
Leganya.
Rambut awak nampak pelik.
Diamlah!
- Nak naik lagi? - Tak nak.
- Hei, awak tahu tentang ni?
[Bunga Api Tanabata - 7 Julai...]
Festival Bunga Api Tanabata.
Tujuh bunga api berbentuk love. Kalau awak pergi tengok, permintaan awak akan menjadi kenyataan.
Apa ni?
Dalam festival ni, ada tujuh bunga api berbentuk love.
Pada masa tu, kalau ada pasangan yang bercium, mereka akan direstui.
Awak percaya semua tu?
Kenapa tak? Saya ada impian, awak tahu.
Impian...
- Saya rasa awak tak faham semua ni... - Jadi, awak nak cuba ke?
- Mmm.. Mungkin, satu hari nanti, saya dan pasangan saya... - Awak pun tak tahu bila, kan?
Cuma masih belum tiba masanya lagi, itu je.
Dan saya belum jatuh cinta dengan sesiapa lagi.
Jadi, nak pergi sana dengan saya?
- Eh? - Kebetulan awak takde teman lelaki.
- Kenapa mesti dengan awak? - Sebab nampak lebih menarik.
Hei, saya serius tentang ni. Ini bukan bahan lawak.
Pergi sana dengan dia?
Mana dia pergi?
- Takde siapa, kan? - Itu teman wanita Shuu, kan?
- Siapa dia ye? - Mungkin pelajar tahun 3.
Jom tengok!
- Saya jumpa dia! - Perempuan disana tu?
Cantik tak dia?
Mestilah.
- Betul ke? - Betullah.
Sana! Disana!
Mana?
Eh?!
- Apa awak buat ni? - Shuuu!
- Mana dia pergi? Saya nak tengok dia... - Dia memang teman wanitanya.
Saya rasa mereka dah putus.
Tentang tu... maafkan saya...
Tapi awak dah selamatkan saya.
Awak terlalu takut. Jaga diri awak, ok?
Kenapa dengan semua ni?
[Acara Bunga Api - 7:30 Malam]
- Oh! Selamat pagi! - Hai, Aoi.
- Awak tunggu siapa? - Apa? Apa? Awak dah ada teman lelaki?
Mana ada!
- Korang pergi dulu! - Kelas mana? Hei!
Selamat pagi, Aoi.
Selamat pagi.
Hei...
- Moe. - Kenapa?
- Awak dah ada teman lelaki? - Eh?
Um...
- Awak dan Shuusei keluar bersama? - Tak, kami cuma tinggal bersama.
- Dia tak pernah pandang saya macam perempuan. - Macam mana dengan awak?
Pada mulanya, saya bencikan dia, tapi...
Awak dah mula sukakan dia kan.
Macam tu lah.
Walaupun dia orang yang saya suka?
Saya betul-betul minta maaf!
Sedihnya.
Tapi kita dah janji, kan? Jika salah seorang dari kita menyukai seseorang,
Orang tu akan bahagia dahulu. Sejak dari sekolah menengah, kita dah janji.
Saya minta maaf.
Mulai sekarang, jangan pernah rahsiakan dari saya lagi, ok?
Apa?
Awak tahu, kan? Dia tu Shuusei! Tanpa strategi cinta yang baik. Awak takde peluang pada dia!
- Tapi Moe, awak... - Untung kalau Shuusei tu teman lelaki saya.
Tapi, nampaknya itu takkan terjadi.
Walaupun saya dah cuba yang terbaik... Mungkin saya perlu maju kehadapan.
Yakah!
Pernah ke saya tipu awak?
- Moe! - Kenapa?
- Saya sayangkan awak! - Kenapa dengan awak ni?
Tunggu!
Alamak!
Cantiknya!
- Nak beli ke? - Tak mungkin!
Saya mana ada duit.
Yakah...
- Kita tak perlu beli semua ni. - Apa?
Goume Goukiro.
Makan jelah. Walaupun awak tak boleh makan, awak boleh campurkan dengan makanan lain.
Ia akan bertambah sedap.
Saya pernah makan sebelum ni.
Awak tak boleh makan sendiri sebab jarang orang masak Goume Goukiro kalau tinggal sendiri.
Satsuki...
Awak tinggal bersama dengan dia, betul ke?
Ya.
Panjang ceritanya. Dah takde cara lain.
- Jadi, kenapa awak tak balik rumah. - Tak boleh.
Lagipun, dia cuma kawan sebilik je.
- Saya tak faham.. - Tak perlu bergaduh tentang perkara ni.
Tunggu! Shuu!
Awak gembira, kan?
Tinggal bersama dengan budak sekolah tinggi.
Bukan macam tu. Cuma keadaan tak mengizinkan..
Awak faham, kan?
Untuk awak sukakan dia, cuma buang masa saja.
Um...
Awak dan dia dah putus, kan?
Shuu tak ceritakan pada awak apa yang terjadi 2 tahun lepas?
Tak.
Hubungan kami takkan terputus.
Demi kebahagiaan Shuu...
Sebab itulah saya disini.
Boleh awak baca syaratnya semula?
Satsuki dah balik.
Yakah.
Saya nak tanya...
Kenapa?
Takde apa...
Kenapa!
Shibuya! Awak ada masalah dengan kelas saya ke?
Tak, takde langsung.
- Apa, Apa? - Apa yang korang sembang?
- Takde apa. Diamlah. - Kenapa?
Mari sambung semula.
Saya tak percaya! Bengang betul saya! Kenapa dengan bekas kekasihnya tu!
Nampak macam ada sesuatu terjadi...
Apa yang terjadi!
- Shibuya... - Maafkan saya.
- Saya tak datang untuk hari ni. Maaf. Jumpa lagi! - Takpe kami faham. Jumpa lagi!
Aoi.
Hai.
- Shuusei tak balik lagi? - Tak tahu...
- Kenapa awak tanya saya? - Sebab awak tinggal bersama dengan dia.
Ehh..
Saya dengar dari Satsuki. Susah nak percaya.
Um...
Apa hubungan... antara Satsuki dan dia?
- Awak sukakan dia, kan? Shuusei. - Tak, awak dah salah faham!
Tengok pun dah tahu.
Ayah kami bukanlah seorang yang penyayang.
Sebab itulah mak dan saya tak suka tinggal dirumah tu.
Dalam kata lain, keluarga kami ni kekurangan kasih sayang.
Semasa dia kecil, Satsuki tahu semua tentangnya.
Dia selalu gembirakan Shuusei. Walaupun keadaan keluarga kami bermasalah.
Satsuki bawa dia ke sekolah dan mereka bermain bersama.
Begitukah?
Itulah yang kawan masa kecil akan buat.
Awak nak tahu lagi?
Ya.
Dengan satu syarat...
Awak tahu kenapa saya nak ceritakan?
Kenapa?
Apa awak cuba buat?
Takkanlah, ini kali pertama awak?
Betul ke?
Jadi, bagaimana kalau keluar bersama saya?
Tolong jangan ganggu saya!
Bagus! Awak memang comel. Ok, sangat baik. Sedia.
Kita akan mula dari atas. Jom.
Comelnya...
- Ok, sempurna! - Yay!
- Itu yang terakhir. - Bagus, kan?
Kerja yang bagus.
Memang bagus!
Gambar awak memang cantik.
- Mestilah. Saya hanya ambil yang terbaik. - Jom rehat disana dulu.
- Ok! - Terima kasih!
Oh, Shuusei!
Macam mana dengan sekolah hari ni?
Kenapa tiba-tiba awak datang ke sekolah saya?
Kenapa awak soalan macam tu? Saya cuma rasa keseorangan...
Nah, untuk awak.
Saya tak perlukannya.
Kerja memang susah, kan? Ambil jelah.
Ambil balik.
Dengan ada perempuan, akan guna banyak duit, awak tahu.
Apa-apa jelah.
Baguslah awak ada Aoi, kan?
Kenapa tiba-tiba awak cakap tentang dia?
Budak tu, dia sama macam Satsuki, kan?
Sama macam mana?
Ia tiba-tiba, jujur cakap, Dia mudah untuk didekati.
Kenapa awak cakap macam tu?
Sebab kekuatan perempuan sangat hebat.
Ha?
Saya cium Aoi.
Saya tak sangka pulak itu kali pertama...
- Awak cemburu... - Celaka!
Hentikan! Apa awak cuba lakukan?
Jangan risau. Mari lakukan persediaan.
Awak buat apa?
Saya sedang tengok langit.
Jangan la menangis.
Saya tak menangis.
Awak menangis.
Saya kata, saya tak menangis!
Muka awak nampak buruk.
Jangan la ambil gambar.
Jangan senang-senang je bagi orang cium.
Saya dah cakap jaga diri awak, kan?
Bodoh betul.
Maafkan saya.
Ini sebagai set semula.
- Kenapa... - Takpe, diam jelah..
- Tapi... - Mulai sekarang, ciuman dia tadi tu takde apa.
Saya dah tentukan begitu.
Selamat jalan.
Menakutkan betul.
Saya ingat saya dah nak mati tadi.
Awak ingat lawak ke!
Saya ingat awak akan ketawa.
Ah, tunggu!
Saya pun...
Saya nak ketawa...
dengan dia.
Panjang ni...
Baiklah, saya faham.
Tak, tunggu! Panjang ni...
Selamat pulang.
Saya dah balik.
Tapi...
Setiap kali, masa kita bersama...
Boleh tahan.
- Hebat, ini la yang saya suka. - Hei, tunggu...
Masakan awak...
Saya cuma...
Sering dipermainkan oleh perasaan saya sendiri.
Maaf kerana menunggu.
Selamat datang.
- Hei, Kugayama! - Ya.
- Jom tukar. - Ok.
Cantiknya..
Comelnya bekal awak. Awak ada isteri muda ke?
- Apa?! - Untunglah muda-muda lagi dah ada isteri.
- Kami nak sikit boleh? - Tak! Tak!, Tak boleh!
Awak guna saya punya lagi!
Saya harap ia akan berterusan.
Nah.
Apa ni?
Takpe, kan?
Perlahan-lahan, ianya menjadi kebiasaan.
- Nampak baik... - Comel sangat! Awak ada teman lelaki, kan?
Shuusei datang! Dia sangat kacak.
Janganlah main-main!
Macam saya cakap, cuma tunggu masa je...
- Kacaknya! - Dia memang kacak! Jangan la!
Dia memang kacak.
X sama dengan 6y sama dengan 6,000 tolak 2 liter. Awak perlu tolak setiap 2 liter, faham?
Tak.
Bodoh betul.
Saya akan terangkan semula. Berikan perhatian.
Awak cakap laju sangat. Boleh tak ajar perlahan-lahan.
Tapi kadang-kadang, hati saya rasa tak senang.
Ada suara yang saya tak dengar.
Kerana itulah... lebih baik hanya teruskan begini.
Saya luangkan masa kami bersama.
- Saya akan pulang esok secepatnya. - Boleh saya mandi dengan Shuusei dan Aoi?
- Tak, tak boleh! - Kouta, jom mandi bersama.
Yeah!
Jadi, dengar cakap abang.
Ok, jom berseronok!
Saya suka dengan cara ni.
Hubungan yang tak terungkap.
Sekarang... cara kita.
- Jom mulakan kerja. - Ok.
Tunggu la saya!
Aoi!
Oii.
- Sanjou hampir tahu rahsia kita. - Takut ke?
Mestilah!
Saya tak kisah kalau rahsia kita tinggal bersama tersebar..
Tinggal bersama dengan awak bukannya perkara jahat.
Selamanya...
Selalu...
Jom main batu, kertas, gunting!
Batu, kertas, gunting!! Saya menang! Nah.
Walaupun sekejap...
Saya harap masa kita bersama takkan berhenti.
Cantiknya~
Selamat tengahari.
Memang cantik la.
Kata orang, kalau awak pakai Yukata, hubungan cinta awak akan menjadi kenyataan.
- Nak cuba? - Ya.
Kita akan pergi, kan?
Okay, baiklah.
Takpe. Saya akan kesana sekarang. Tunggu dirumah awak.
Kenapa...
..dengan Satsuki?
Saya pergi dulu.
Shuu...
Awak kata nak lindungi saya, kan?
Sekejap.
Selamat pulang.
Satsuki ok ke?
Ya.
Baguslah.
Kenapa awak tak tidur lagi?
Saya rasa tak senang sebab awak pergi macam tu je.
Maaf.
Takde apa pun.
Lupakan.
Apa sebenarnya yang berlaku 2 tahun lalu?
Takde kena mengena dengan awak.
Cakap tentang tu, awak tak perlu tahu.
Kenapa dia macam tu?
Awak takkan dapat tahannya seorang diri.
- Apa perlu saya buat? Jika dia pergi.. - Tak mengapa sebab awak dan Shuusei sangat serasi.
Siapa cakap?
Sebenarnya...
Saya dah ada teman lelaki.
Dia teman lelaki saya.
Ya!
Ehh... sejak bila?
Demi kebahagiaan awak, cinta saya kepada Shuusei tak terbalas saya berikan kepada dia.
Kali pertama saya nampak dia. Saya rasa "Dia perempuan yang baik".
Betul ke?
- Saya tumpang gembira. Tahniah. - Terima kasih.
- Apa kata kita pergi dating bersama. - Tak...
Macam mana dengan hari ni?
- Hari ni? - Hari ni hari jadi Shuusei.
Tolonglah masak dengan sempurna.
Naik dengan sempurna!
Ok!
Kenapa tiba-tiba ajak saya main bola dengan awak?
Lelaki sama lelaki, mestilah main bola, kan?
Tak pernah dengar pun.
Hei, Shuusei.
Ha?
Ok ke?
Apa?
Satsuki.
Tentang apa yang terjadi 2 tahun lalu... Awak masih fikir ianya...
Hei! Tinggi sangat!
Ryousuke!
Apa?
Kenapa awak suka dengan perempuan tu?
Perlu ke? Mestilah, sebab saya sukakan dia.
Awak mungkin tak tahu, tapi masa saya bertemu dengan Moe. Tiba-tiba saya jatuh cinta.
Awak rasa macam mana?
Tentang seks, kan?
Apa awak cakapkan ni?
Baling sini!
[Satsuki]
Hei.
Saya dah cakap pada awak kan untuk jaga Aoi dengan baik?
Awak rasa adil ke main-main begitu?
- Walaupun Aoi rasa tak senang... - Pada awak, siapa yang paling dekat dengan dia. Ianya adil.
Jadi, boleh berikan Aoi kepada saya?
Suka hati awaklah.
Tepat pada masanya.
Lambatnya dia.
Dia tak kerja, kan?
Hello.
Ini saya Satsuki.
Shuu mungkin tak balik rumah hari ni.
Kami akan bersama malam ni.
Awak tak faham? Macam biasalah.
Shuu dah sampai. Babai.
Selamat pulang.
Awak tak tidur lagi?
Saya nak tengok muka awak.
Pergilah tidur.
Kalau awak tidur lewat, nanti awak sakit.
Maafkan saya...
Kerana susahkan awak.
Takpe.
- Shuu. - Ha?
Jom tinggal bersama.
Selamat pulang.
Awak tak tidur lagi?
Ini... Awak buat semuanya?
- Boleh saya makan? - Ya.
Mari makan.
Sedap.
Kenapa?
Apa?
Ada sesuatu awak nak cakap ke?
Saya...
..cuma nak tengok awak senyum.
Penat betullah...
Apa awak buat?
Jangan! Saya tak nak!
Awak nak saya senyum, kan?
Bukan begini!
Tunggu!
Saya tak nak jadi begini!
Saya sukakan...
Saya sukakan awak!
Saya...
Saya nak bersama dengan awak!
Saya..
Saya tak boleh terima dalam keadaan sekarang ni.
Bukan kerana saya tak sukakan awak...
Untuk sukakan seseorang... Saya tak faham sepenuhnya.
Maafkan saya.
Masa yang singkat, tapi...
Sangat seronok bagi saya.
Saya gembira kenal dengan awak.
Jangan! Tolong jangan pergi!
Saya pun tak nak begini!
Sebab salah saya awak semakin kecewa.
Jadi saya tak nak lihat awak lagi.
Janji tu...
Tanabata...
Saya tak boleh tunaikan.
Maafkan saya.
Tolonglah menjadi kenyataan.
Hei, Kouta.
Apa yang awak tulis pada kertas tu?
Beritahu la mak.
- Tak boleh. - Apa? Beritahu la mak!
Tak boleh!
Betul ke?
Hebatnya.
Mestilah.
Susah nak percaya.
Sebab itulah! Awak dah faham sekarang?
Saya tahu. Tak dapat nak bantu.
Sekarang ni, Aoi nampak tak kena.
Shuusei pun.
Yakah?
Selamat tengahari.
Dah hampir tiba hari pertunjukan bunga api, kan?
Ya.
Betul tu.
Nah.
Ini Tanzaku... Kalau awak tulis padanya, impian awak akan jadi kenyataan.
Itulah yang saya percaya, tapi terpulang pada awak.
Eh? Berakhir macam tu je?
Ya, sekarang saya nak tenangkan perasaan saya..
Hei, Ryou.
Ini mesti angkara bekas teman wanita Shuu, kan?
Apa masalah dia?
Kenapa dia masih mahukan Shuusei walaupun mereka dah putus?
Pada Shuusei...
Satsuki sangat istimewa.
Dia selalu ada bila dia perlukan seseorang.
Tapi tak sama dengan cinta.
Masa mereka berdua membesar...
Saya fikir ianya tak mungkin, tapi...
Perasaan cintanya ditolak oleh lelaki yang dia suka...
Shuusei tak boleh tengok Satsuki keseorangan dan kecewa.
Sebab itulah dia sentiasa ada disampingnya dan kata...
"Saya akan lindungi awak."
Satsuki!
Shuu!
Kenapa?
Sebab awak tak jawab panggilan saya...
Maaf.
Awak tak nak jumpa saya?
Yakah?
Jadi, jumpa lagi nanti.
Jumpa lagi!
Shuu.
Kita akan sentiasa bersama, kan?
Tapi hubungan mereka tak bertahan...
Awak tak boleh paksa perasaan.
Saya rasa Satsuki pun sama.
Sedikit demi sedikit, banyak halangan tiba.
Akhirnya, kerana sering bergaduh.
Mereka berdua putus, tapi...
Pada satu hari...
2 tahun lalu, malam Hari Krismas...
Satsuki telefonnya berulang kali.
Saya akan tunggu awak berhampiran pokok Krismas.
Sehingga awak datang. Saya akan tunggu awak
Shuu... kenapa awak masih belum sampai?
Awak kata awak nak lindungi saya.
Badan saya terasa sakit...
Shuusei?
Shuusei!
Hei! awak nak kemana, Shuusei?
Tolong angkat.
Shuusei!
Tolong ketepi.
Disini, perempuan ni.
Maafkan saya.
- Apa dah jadi? - Perempuan ni terjatuh.
Awak dengar saya tak? Boleh beritahu nama awak?
[Kepada Shuu]
Satsuki?
Maafkan saya!
Satu, dua, tiga.
Tekanan jantung 100/60.
Keadaan?
Tiba-tiba jatuh.
- Awak kenalannya? - Ya.
- Apa yang terjadi? - Satsuki! Bangun!
Hei!
Keadaannya tidak serius, tapi dia perlu ke hospital untuk pemeriksaan selanjutnya.
Apa yang terjadi?! Satsuki!
- Shuusei! - Satsuki!
Sila bertenang!
- Satsuki! - Maafkan saya!
Satsuki!
Kerana kejadian tu, ia merupakan mimpi buruk kepada dia.
Dia sentiasa cakap, "Ianya salah saya, ianya salah saya..."
Sejak itu, Shuusei sentiasa ada disampingnya sehingga dia sedarkan diri.
Keajaiban memulihkan dia, tapi...
Pada masa itu...
Shuusei cakap pada Satsuki...
"Saya sentiasa ada untuk awak, Sehingga awak jumpa kebahagiaan awak."
Dia...
...selalu tunaikan janjinya.
Dia faham perasaan dia. Tapi...
Tak cukup lagi ke?!
Tak patut Satsuki buat dia begitu.
Gunakan helah begitu...
Saya rasa...
Mereka berdua ada kena mengena.
Walaupun bukan pertalian?
Mereka cuma tak boleh dipisahkan.
Jadi, Aoi...
Awak nak lepaskan Shuusei?
Untuk jatuh cinta, ianya bukan sekadar untuk gembira, kan?
Lebih baik bersama orang yang awak suka dan bergembira dengan perasaan awak.
Tapi bukan cinta sejati.
Saya fikir awak akan ketawa.
Beri laluan.
[Semua Mesej]
[Nishimori Aoi]
Kugayama!
Bila dah siap, tolong ambil set meja.
Ok.
Budak yang baik.
Yo.
Ada masalah perempuan ke?
Hei!
Saya kerap menerima mesej dari Satsuki setiap hari.
Tak putus-putus. Bagi la saya rehat sekejap.
Maaf.
Apa awak nak buat?
Saya akan sentiasa ada untuk dia, Sehingga dia jumpa kebahagiaannya.
Walaupun awak tak sukakan dia? Kenapa pulak?
Cuma untuk puaskan hati sendiri, kan?
Awak memang suka ambil mudah...
Saya...
Awak tak boleh jaga dia lagi, tinggalkan saja dia.
Walaupun awak yang cakap, Saya takkan.
Awak faham, kan?
Pada Satsuki, sekarang, awak cuma orang suruhan, Shuu.
Sampai sekarang, awak masih berikan alasan Satsuki untuk melepaskan diri.
Saya dah tahu, Awak tak perlu beritahu saya.
Satsuki pun tahu!
Apapun yang terjadi...
Lepaskan dia pada saya.
Saya akan jagakan dia.
Awak mesti penat, kan?
Dah tiba masanya.
Jangan larikan diri lagi.
Jumpa lagi.
Laparnya saya!
Oh, ya!
Moe, boleh awak kesini untuk makan malam?
Saya akan masakkan makanan yang sedap! Sangat sedap!
Aoi.
Jom pergi Festival Tanabata bersama. Awak nak, kan?
Takpelah. Pergi je dengan Ryousuke.
- Awak ada tiket, kan? Rugilah. - Takpe, saya boleh pergi tahun depan.
Kita perlu ajak seseorang. Lelaki yang baik. Supaya kita boleh dating bersama-sama.
Moe, dengar, Saya...
Bila tiba tentang cinta, semuanya tentang masa.
Saya serius. Tak mengapa.
Kat mana nak cari lelaki ye?
Moe? Awak dengar tak saya?
Dah jumpa!
Saya tak kisah. Saya tak kerja pada masa tu.
- Masalah nanti... - Gembira mendengarnya!
Aoi akan pakai Yukata. Tolong tengokkan dia.
Saya semestinya akan tengokkan dia..
Sanjou, maafkan saya.
Maaf, saya kena kerja semula.
Saya akan beritahu masanya kemudian.
Baiklah.
Ya, Selamat datang.
- Moe, masalah nanti. - Kenapa? Sanjou je pun.
Bukan tu maksud saya, Saya...
Walaupun cinta awak dah ditolak lelaki tu, awak tak semestinya keseorangan!
Jom pergi rumah saya untuk cuba Yukata saya, ok?
Yelah.
Cantikkan, Aoi? Awak memang cantik bila memakainya!
Sanjou mesti sukakannya.
Apa awak cakap ni?!
Bas dah sampai.
Marilah! Pergi!
Encik, boleh jalan.
Kami naik motosikal, kan?
Ucapkan hai pada Sanjou ye.
Tunggu.
Mereka tak dengar saya.
Berseronoklah!
Saya harap semuanya baik.
Kita cakap tentang Sanjou disini. Saya yakin Aoi...
Aoi!
- Selamat petang. - Selamat petang.
Mana mereka berdua?
Mereka lewat sikit.
Yakah.
Baik, jom.
- Awak pakai make-up ke? - Sikit je.
Awak ni bodoh!
Aduh...
Bangang betul.
Ha?
Awak dah berubah, Shuusei!
Awak gembira, kan? Bersama dengan Aoi.
Awak nak teruskan bersama dia, kan?
Bukankah ini maksudnya cinta?
Apa yang awak dah buat?!
Selalu buat masalah! Jangan jadi pengecut!
Lepaskan saya!
Awak!
Jangan bergaduh!
Saya tak kisah tentang perasaan awak, tapi...
Ini.
Jelas menunjukkan kekuatan perasaan awak, tapi awak buat tindakan yang bodoh.
Saya dah laluinya. Cuma nak serahkan ini.
Sekarang, Aoi berada di festival dengan Sanjou!
Sayalah yang suruh mereka pergi.
Kalau Aoi tak pergi, cintanya pada awak takkan terbalas selamanya!
Shuusei!
Awak dah takde masa.
Terima kasih.
Cepat, Shuusei!
Awak dah lambat!
Betul kata awak.
Macam mana kita nak kesana?
Apa yang awak fikirkan?
Saya baru terimanya.
Bila fikirkan balik...
Masa saya bersama dengan awak...
Sangat sekejap, kan?
Tapi...
Ia sangat seronok.
Sampai sekarang, saya rasa semua ni adalah kenangan terindah sepanjang hidup saya.
Tapi...
Saya nak borak dengan awak lagi.
Nak tengok muka awak...
Untuk sukakan awak, ketawa bersama awak...
Dan teruskan hidup bersama. Itulah yang saya nak. Tapi...
Macam saya sangka...
.. kita tak mampu semua tu.
Walaupun kita tak boleh bersama...
Walaupun awak tak sukakan saya...
Saya...
masih sukakan awak, Kugayama Shuusei.
Saya takkan menangis kerana perasaan saya lagi.
Saya tak nak.
Aoi.
Nak naik ke?
Ya.
Jalan sesak kerana festival itu.
Sangat cantik.
Tak guna!
Maafkan saya!
Benarkan saya masuk!
Maafkan saya! Benarkan saya masuk!
Tunggu! Berhenti!
- Walau apapun, saya mesti masuk! - Jalan sesak, awak tak boleh lalu.
Tunggu! Saya dah cakap awak tak boleh lalu.
Hei! Datang kesini semula!
Hei!
- Tahan dia! - Saya mesti masuk.
Benarkan saya masuk! Saya masuk!
Dah hampir masanya...
Bunga api berbentuk love...
Maafkan saya.
Awak mungkin impikan berada disini dengan kekasih awak, kan?
Tahun lepas, saya memang nak kesini dengan awak.
Maafkan saya! Benarkan saya masuk!
Maafkan saya!
Saya sukakan awak.
Dah lama saya sukakan awak.
Saya... nak lebih rapat dengan awak.
Kerana saya sukakan senyuman awak.
Maafkan saya!
Maafkan saya...
Aoi!
Sakitlah, awak tahu!
Maafkan saya.
Aoi!
Kenapa awak datang kesini?
Saya minta maaf!
Sampai sekarang, saya minta maaf!
Saya...
Saya rasa saya tak faham dengan perasaan cinta kepada seseorang...
Tapi bukan itu!
Saya cuma takut.
Ia bawa saya kepada awak.
Saya takkan larikan diri lagi!
Saya...
..nak buat awak gembira.
Saya nak tengok muka awak.
Tolong jadi kekasih saya!
Saya sangat kecewa!
Dengan semua perasaan...
Memujuk semua perasaan seorang diri...
Saya pun lemah jugak.
Ia menyakitkan.
Tak kira bagaimana sakit pun...
Walaupun saya menangis...
Saya...
Saya cuma tak boleh buang perasaan tu.
Saya nak hidup bahagia bersama dengan awak!
Saya akan sentiasa disisi awak.
Muka mahukan ciuman.
Tunggu! Tak elok la. Bagi saya!
Ia dah tamat.
Itu yang terakhir.
Sarikata Oleh : Fateh_Subs FB : Malaysia Subbers Crew
[Saya harap kita boleh ketawa bersama! - Aoi <3 Shuusei]